Ben çocukken bilader,
* sırf gözümü kapatıp, hayal kuracağım diye her yere arabayla gitmek isterdim.fonda müzik.. mis gibi.. hala aynıyım gerçi..
* gündüz rüyaları görürdüm. sonra onları gercek zanneder, doğal ortamdan kopardım.
* evcilik çok az oynadım. genelde acı çekme üzerine kuruluydu o da. hani evleneyim, adam beni boşasın, çocuğumla bir başıma sokaklarda kalayım. ağlayayım, acı çekeyim isterdim.
inanılmaz zevk alırdım zira annem ters bir durum sezmiş olmalı ki beni aldığı gibi 6 yaşında halk oyunlarına yazdırdı. 13 sene folklörcü olarak devam ettim hayatıma.. evde kalınca darlandığımı o da anlamış belli ki.
* gitti paten aldı. bacaklarım çapraz olur diye bindirmedi. ilginç.
* üniversite yıllarına kadar, arkadas ortamında en kısa ve zayıf hatun bendim.
üzüldüm zannetmeyin. şu an aldıklarına sığan, beden problemi yaşamayan bir ben varım.
çok mutluyuz ailecek. =p
* şimdi inanmayacaksınız belki ama, sınıfta ki erkekleri tuvalete kitliyorum ya da pencere kolu ile girişiyorum diye okuldan velisi çıkmayan nadir çocuklardandım. şimdi görsem tırım tırım kaçarım, hepsi öyle dana olmus..
* barbie bebegim olmadı. suan barbie bebek gibi olan hatunlardan da nefret ediyorum.
-bak kilit madde bu- =)
* müzik zevkimle insanlar dalga gecer, lan 2009 oldu ne 80'leri, disco'su derler.
bilmezler ki annem ninni söylemeye üşendi diye sabaha kadar radyo'da 80 müzikleri dinledim, öyle uyudu her gece bu bünye..
* uçabildiğimi ve sadece insanların gözlerine bakarak ne demek istedigimi anlatabildigimi düsünürdüm. uçma denemesinde bulunmadım, kendimi 5. kattan aşağı atmadım gösteri olsun diye lakin gözle iletişim olayı hala sorundur benim için. =p
allahtan bir kaç kişi çıktı anlayabilen.
* ilkokul 5'te türkçe'den neden 4 aldım diye tam bir hafta agladım.
allahım ne salakmışım.
* nasıl içli bir yaratıksam artık, yine ilkokulda tüm sınıf hocayı beklemeden dışarı çıktıkları için cezaya kaldılar, - bakınız ben o sırada inek gibi kitap okuyordum sınıfta- bir tek ben ceza yemedim. ama sonrasında aglaya aglaya "hocam arkadaslara ceza verdiniz, bana da verin, onlar benim cigerim" melodramı yaptım. hiç hoş degildi.
* canım sıkılıyor otururken, kendimi derse veremiyorum diye, canım hocam sınıfta gezinmeme izin verirdi. olmadı ögretmen masasında onunla ders yapardım. 1. sınıfta çöpe kalem açmaya en cok ben kalktım haliyle.
* rahatsız ailenin, rahatsız üyesi anneannem şaka tadında bir insandır. kendisi büyüttüğü için, etkileri bende hala sürer. bana ilk falını 7 yasımda baktı blog okurları. o gün bugün canım sıkıldı mı kahve icer, kapatırım. ha inanır mıyım? yok. yemezler artık.. =)
* kuzenim bir radyo da program yapardı geceleri. 6 yaşında tuttu benide götürdü oraya.
sırf bizimkiler evde oturup benle eglensin diye. neyse masal anlattırdılar bana. en uzunu o diye, (adiler gecenin bir yarısı kaldırıp götürdüler siniri de var tabii) bremen mızıkacılarını anlattım.
yarım saatte bitti o masal. öldü insanlar. masal sonunda şarkı iste dediler. hediyemiz olsun sana. herkes yonca evcimik falan isticem zannetti.
benim istediğim şarkı; orhan gencebay ile sibel can'dan severek ayrılalım idi.
senelerce bunun muhabbetini yapan ailem, sırf pisliğine "allah sana senin gibi çocuk versin."
derler.. çok üzülürüm. korkarım arkadas.
gerçi sonradan geciyor ama.. ?!
* sırf gözümü kapatıp, hayal kuracağım diye her yere arabayla gitmek isterdim.fonda müzik.. mis gibi.. hala aynıyım gerçi..
* gündüz rüyaları görürdüm. sonra onları gercek zanneder, doğal ortamdan kopardım.
* evcilik çok az oynadım. genelde acı çekme üzerine kuruluydu o da. hani evleneyim, adam beni boşasın, çocuğumla bir başıma sokaklarda kalayım. ağlayayım, acı çekeyim isterdim.
inanılmaz zevk alırdım zira annem ters bir durum sezmiş olmalı ki beni aldığı gibi 6 yaşında halk oyunlarına yazdırdı. 13 sene folklörcü olarak devam ettim hayatıma.. evde kalınca darlandığımı o da anlamış belli ki.
* gitti paten aldı. bacaklarım çapraz olur diye bindirmedi. ilginç.
* üniversite yıllarına kadar, arkadas ortamında en kısa ve zayıf hatun bendim.
üzüldüm zannetmeyin. şu an aldıklarına sığan, beden problemi yaşamayan bir ben varım.
çok mutluyuz ailecek. =p
* şimdi inanmayacaksınız belki ama, sınıfta ki erkekleri tuvalete kitliyorum ya da pencere kolu ile girişiyorum diye okuldan velisi çıkmayan nadir çocuklardandım. şimdi görsem tırım tırım kaçarım, hepsi öyle dana olmus..
* barbie bebegim olmadı. suan barbie bebek gibi olan hatunlardan da nefret ediyorum.
-bak kilit madde bu- =)
* müzik zevkimle insanlar dalga gecer, lan 2009 oldu ne 80'leri, disco'su derler.
bilmezler ki annem ninni söylemeye üşendi diye sabaha kadar radyo'da 80 müzikleri dinledim, öyle uyudu her gece bu bünye..
* uçabildiğimi ve sadece insanların gözlerine bakarak ne demek istedigimi anlatabildigimi düsünürdüm. uçma denemesinde bulunmadım, kendimi 5. kattan aşağı atmadım gösteri olsun diye lakin gözle iletişim olayı hala sorundur benim için. =p
allahtan bir kaç kişi çıktı anlayabilen.
* ilkokul 5'te türkçe'den neden 4 aldım diye tam bir hafta agladım.
allahım ne salakmışım.
* nasıl içli bir yaratıksam artık, yine ilkokulda tüm sınıf hocayı beklemeden dışarı çıktıkları için cezaya kaldılar, - bakınız ben o sırada inek gibi kitap okuyordum sınıfta- bir tek ben ceza yemedim. ama sonrasında aglaya aglaya "hocam arkadaslara ceza verdiniz, bana da verin, onlar benim cigerim" melodramı yaptım. hiç hoş degildi.
* canım sıkılıyor otururken, kendimi derse veremiyorum diye, canım hocam sınıfta gezinmeme izin verirdi. olmadı ögretmen masasında onunla ders yapardım. 1. sınıfta çöpe kalem açmaya en cok ben kalktım haliyle.
* rahatsız ailenin, rahatsız üyesi anneannem şaka tadında bir insandır. kendisi büyüttüğü için, etkileri bende hala sürer. bana ilk falını 7 yasımda baktı blog okurları. o gün bugün canım sıkıldı mı kahve icer, kapatırım. ha inanır mıyım? yok. yemezler artık.. =)
* kuzenim bir radyo da program yapardı geceleri. 6 yaşında tuttu benide götürdü oraya.
sırf bizimkiler evde oturup benle eglensin diye. neyse masal anlattırdılar bana. en uzunu o diye, (adiler gecenin bir yarısı kaldırıp götürdüler siniri de var tabii) bremen mızıkacılarını anlattım.
yarım saatte bitti o masal. öldü insanlar. masal sonunda şarkı iste dediler. hediyemiz olsun sana. herkes yonca evcimik falan isticem zannetti.
benim istediğim şarkı; orhan gencebay ile sibel can'dan severek ayrılalım idi.
senelerce bunun muhabbetini yapan ailem, sırf pisliğine "allah sana senin gibi çocuk versin."
derler.. çok üzülürüm. korkarım arkadas.
gerçi sonradan geciyor ama.. ?!
